Ter nagedachtenis aan Gerry Verhulst, Dentergem 4/7/1953 - Leuven 16/7/2016.

Geschreven door Thea Swierstra.

Gerry Verhulst is ons helaas vandaag ontvallen. Longproblemen ontnamen hem zijn levensadem. We nemen afscheid van een scherpzinnige en zeer intelligente man, een lieve en brave man ook die zich met hart en ziel inzette voor anderen.
Gerry kwam ter wereld in Dentergem, een dorp waar nog altijd de geest van Joris Van Severen waart, stichter van het Vlaams-nationalistische, fascistische en solidaristische Verdinaso. Een ideologie die ver verwijderd was van al waar Gerry voor stond, een ideologie die Gerry op geen enkele manier kon rechtvaardigen, eentje ook die hij niet kon loslaten.
Gerry maakte er hele studies van. Een paar maanden geleden plofte er bij mij op de deurmat nog een dikke envelop met artikelen over de beweging en hoe zijn geboortedorp nog altijd geen afstand kan nemen van dat bruine gedachtegoed. De teksten gingen vergezeld van commentaar van Gerry. Ik zei hem dat ik toch wel wat tijd had om dat allemaal te lezen. "Maar nu weet je iets van mijn achtergrond", zei hij. Alsof ik dat nog niet wist. Hoe goed Gerry bepaalde dingen ook kon verbergen, dit stukje van zijn verleden kon hij absoluut niet wegsteken.
Het was precies alsof Gerry daardoor iets wilde compenseren. Hij hielp in het vluchtelingencentrum van het Rode Kruis in Deinze, was vrijwilliger in een rusthuis in Gent en hij was een van de steunpilaren van de interculturele ontmoetingsgroep Dzjambo. Daarnaast gaf hij als scheikundig ingenieur bijles in exacte vakken aan (vluchtelingen)kinderen.
Het was ook bij Dzjambo dat ik Gerry zo'n 10 jaar geleden leerde kennen. Al gauw ontstond er een soort van wederzijds respect. We hadden beiden onze katten te gezelen gehad, misschien schiep dat een band. We begrepen elkaar zonder dat alles uitgesproken hoefde te worden. We vonden ook een medestander in elkaar, steunden elkaar bij elkaars ideeën.
Helaas verhinderde Gerry's slechte gezondheid hem wel eens bij zijn activiteiten. Hij wilde daarom stoppen met roken, iets waarvoor hij me in vertrouwen nam als hij weer een nieuwe therapie wilde uitproberen. Hij stuurde me zelfs de afspraken die hij met huisartsen en specialisten had. De voorbije maanden kreeg Gerry het nog lastiger en bedacht hij ineens dat hij naar Oostende wilde. Aan zee, schone lucht, was zijn idee. Ik antwoordde dat dat geen garantie was. Dat het daar was dat ik astma had gekregen. En dat hij in Oostende in zijn eentje niets te zoeken had. Gerry's plaats was in Gent, daar was Dzjambo, zijn familie.
Vorige maand sloeg Janusz Vanhellemont, de coördinator van Dzjambo, plots alarm. Gerry antwoordde niet meer op telefoontjes, sms'jes en mails. Dat was beslist niet van zijn gewoonte. Sommige vrijwilligers herinnerden zich dat Gerry gezegd had dat ie op vakantie ging. We besloten nog wat af te wachten. Maar na twee weken moest Gerry toch wel weer thuis zijn. En nog steeds was er geen bericht.
Omdat Gerry geen andere familie had dan Dzjambo, besloten Janusz en ik bij Gerry thuis langs te gaan. Zijn appartement lag er verlaten bij. We werden binnen genodigd bij een buurvrouw die eveneens vertelde dat Gerry op reis was. We schoven een briefje bij hem onder de deur en besloten nog een week te wachten. Toen kreeg Janusz bericht van een assistente die het briefje had gevonden. Gerry was onwel geworden tijdens zijn vakantie en lag op de intensive care van het universitair ziekenhuis in Leuven. Het zag er niet goed uit.
Deze week leek het juist weer wat beter te gaan en Gerry mocht zelfs van de intensive care af. Maar vandaag bleek toch dat Gerry zijn strijd moest staken. Veel te vroeg blies hij vanmiddag zijn laatste adem uit. Gerry werd maar 63 jaar.
Gerry, goede lobbes. Bedankt voor alles. We zullen je node missen.